روايه كامله للكاتبه ياسمين سمير

وترد ريم :الو ازيك ي روان روان :الحمدلله وانتى عامله اى ريم ؛الحمدلله روان :انتى فين ريم وهيا تنظر الى روعه :عند روعه روان :عند.روعه فين ريم :روعه جت اسكندريه هيا وجوزها روان بفرحه :بجد جت امتا ريم :لسه جايه دلوقتى روان :هيا جنبك ريم :اه خديها معاكى اى روعه :ازيك ي روان روان :روعه عامله اى وحشتينى روعه :الحمدلله انتى اكتر فينك دلوقتى روان :ف البيت روعه :هههه لا اقصد دخلتى اى روان :طب روعه :صحبى بقا دكتور روان :صحبك بيطلع عينه يلا الحمدلله …عايزه اشوفك روعه :تعالى نعد سوا النهارده انا وانتى وريم روان :خلاص اتفقنا هجيلك بليل

روعه :خلاص مستنياكى يأتى قاسم قاسم :انا هدخل اعمل الاكل ريم :لا خاليك هعمله قاسم :لا خاليكى دا حاجه خفيفه روعه :خلاص ي ريم انتى تعبتى النهارده اعدى ارتاحى شويه يجهز قاسم ويبدء بالاكل على السفره روعه :روان جايه النهارده قاسم :امم تشرف ريم بصوت واطى :مش مطمنه من مجيتها دى ينظر قاسم الى ريم قاسم :بتقولى حاجه ريم :اها لا مفيش قاسم وهو ينظر الى روعه :هتاخدى الحقنه ازاى روعه :روان اكيد بتعرف لما تيجى بقا قاسم :وروان دى ف اى روعه :روان طب وريم هندسه قاسم :ربنا معاكم ثم تنظر ريم الى روعه :عبالك ي روعه تضع روعه

يديها على بطنها :لا ي ستى انا عايزه ابنى يشرف وكدا انا عملت انجاز كبير يمسك قاسم يديها وها يأتى ساء ويجلس قاسم ورعه التى ارتدت نقابها وريم روعه :اتاخرت صح ريم :دا لسه الساعه ٨ زمانها جايه ترن ترن قاسم :انا هفتح يقوم بفتح البوابه روان بارتباك :روعه جوده قاسم :اه يأتى احمد الذى كان يركن السياره قاسم :انت مين روان :دا الدكتور احمد اخويا قاسم وهو يتذكر تلك الرساله (بحبك ) احمد وهو يصافحه :دكتور احمد قاسم :اتفضل تقوم روان باحتضان روعه ومن بعدها ريم احمد :اذيك ي روعه تنظر روعه الى قاسم ثم تلتفت الى احمد :الحمدلله

احمد وهو ينظر الى بطنها نتفخه :انتى حامل قاسم :اتفضل اعد يجلس احمد بجوار قاسم اما تجلس بجوار قاسم وبجوارها روان وريم احمد :دخلتى اى بقا ي روعه يرد قاسم :دخلتى حياتى ونورتها احمد :انا بكلمها قاسم :وانا جوزها روان :احم بقولك اى ي روعه روعه :نعم ي حبيبتى روان :الدكتوره قالتلك انتى ف الشهر الكام روعه :التامن خلاص قربت ثم تضع يديها على يد قاسم :واجيب احلى بيبى ف الكون قاسم هو يديها :وتقومى بالسلامه ي حبيبتى يقف احمد ف تلك اللحظه :انا همشى قاسم بصوت واطى :احسن روان :انا لسه مشبعتش من روعه اعد شويه وحياتى يجلس ثم

تقوم ريم بتقديم شروبات روعه :تعالى بقا ي روان عايزاكى روان :ف اى روعه :هاخد الحقن عشان الى تعبنى دا روان :ههههه تعالى ي روحى ثم يذهبان الى الداخل قاسم :وانت بقا دكتور اى احمد :اطفال قاسم :اممممم احمد :انت متأكد ان روعه عايزاك قاسم ببرود :متأكد الف ف يه احمد :بس هيا مكنتش بتحبك ولا شافتك قبل كدا قاسم :صح بس حبتها وهيا حبتنى بعد الجواز احمد :مش فارق معاك ان كانت بتحب ولا لا قاسم :انا عارف كل حاجه عن روعه احمد :بس انا متأكد انها كنت بتحب قبل الجواز قاسم :ام.و.ته وخاف على حياتك بعد كدا عشان

الرساله الى انت بعتها مش هسكت عليها احمد ب من طريقه كلامه ف الداخل روعه :الحقنه دى وحشه اووى روان :ايوا عشان البيبى ريم :قلب خالتو امتا يجى على الدنيا روان :روعه كنت عايزاكى ف حاجه روعه :قولى ريم :طب هطلع انا روان :لا خاليكى مفيش حاجه سر بينا احنا التلاته بصراحه ي روعه احمد اخويا لسه عايزاك روعه :ياربى ي روان افهمى انا متجوزه واجوزى اعد مع اخوكى فاهمه يعنى وابن خلاص هيجى على الدنيا انتى ليه مش قادره تفهمى روان :قولتله كدا قالى بس اقولك وخلاص دا حتى جاى عشان يشوفك ريم :خلاص ي روان قفلى على الضوع

ينزلان لاسفل ويودعو روان واحمد وريم التى ذهبت معاهم قاسم وهو ي روعه :مبسوطه روعه :اوى اوى ي حبيبى قاسم :طب تعالى بقا احكيلك حكايه الفيلا دى روعه :هههههههههههههههه دى فيلاتى انا ههههه قاسم يحملها ويصعدان للاعلى :ومالو انا و انتى واحد ملناش دعوه ! ف الصباح قاسم :انا لازم اروح ينا روعه وهيا مازال على تغطى نفسها :هتتاخر قاسم وهو يقترب منها :لا بس لازم اشوف الوضع هناك واجى على طول ثم روعه ويخرج ف ينا قاسم لمصطفى (دراعه اليمين):اى الوضع مصطفى :اكتشفت انهم بدخلو حاجات شمال قاسم :ازاى يعنى مصطفى : انت عارف يتركه قاسم ويذهب الى شركه

مجدى يدخل فورا كتب قاسم :اى شغل الى انت بتعمله دا مجدى :قاسم بيه اتفضل جيت امتا قاسم :انا هحترمك عشان بنتك بس وره دى مش هبلغ البوليس بس ورحمه ابويا ي مجدى لو سمعت حاجه تانى لتكون ف الارض مش ف السجن ثم يتركه ويذهب يدخل رامى :هو ماله دا يجلس مجدى على مكتبه :عرف كل حاجه رامى :عرف ازاى طب العمل مجدى :مش عارف بعد قليل رامى :نخلص منه مجدى :لا طبعا رامى :دا الحل الوحيد ومين هيعرف اصلا اننا الى زى دا ليه اعداء كتير مجدى :بس ي رامى رامى :مفيش حاجه هنا مجدى ؛اتفقنا غافلين عن

تلك الاذان التى تسمعهم يجلس قاسم بغرفته قاسم :بتقول اى الشخص :زى مبقول كدا ي بيه بيتفقو عشان يخلصو عليك قاسم :طب اقفل قاسم :بقا عايز تخلص منى انا ي مجدى دا هيبقى اخر يوم ف حياتك روعه من الخارج تسمعه روعه :يالهووووى يالهووووى تحس انه هيخرج ثم تدخل الى الغرفه الجوده بالقرب منها بعد ماتطمن انه خرج تعزم امرها على الخروج ايضا ياترى روعه راحه فين ؟ رايكم 16*17*18 #البارت ١٦ افكركم ي حلوين بالبارت الى فات روعه كانت واقفه بسمع قاسم من الخارج ولما اتطمنت انه طلع عزمت امرها على الخروح تخرج روعه من الڤيلا تشير الى تاكسى

على الطريق السواق :على فين ي مدام روعه :على ……. بعدقليل تصل الى باب الشركه تقف روعه امامها وتدخل روعه :مكتب دير ف الدور الكام الامن :انتى مين روعه بصوت عالى :انت مااالك قول هو ف الدور الكام الامن :اخر دور تتركه تدخل تذهب الى صعد ثم تذهب الى مكتب مجدى السكرتيره :حضرتك عايزه مين روعه :مجدى بيه جوه السكرتيره :اقوله مين تتركها روعه وتتجه الى كتب السكرتيره :ي مدام مينفعش كدا تقوم بفتح كتب مجدى :روعه جيتى ازاى السكرتيره :والله ي فن معرفتش اوقفها مجدى :روحى انتى مجدى :تعالى ي روعه روعه :انا مش جايه اعد انا جايه اقولك

كلمتين وامشى مجدى :بس اعدى انتى شكلك ه كبيرتى وبقيتى حامل روعه :انا مش هقولك ي بابا عشان انت معنلتش حاجه حسستنى انى بنتك ……لو حد.لمس شعره واحده بس من قاسم انت الى هتدخل السجن مجدى بصه :انتى بتقولى اى روعه :بقول الى كان لازم تسمعه من زمان انت مفكرنى انى معرفش لا انا عارفه كل حاجه وانت نسيت ان ف كاميرا ف الڤيلا بتصور بس انا متكلمتيش مجدى :انتى بتقولى انا مش فاهم حاجه روعه :لا فاهم وفاهم كويس اوووى انا معايا الى يسجنك ي مجدى بيه لو فكرت بس انك تقرب من قاسم مجدى وهو يتجه اليها :روعه

بنتى تبتعد روعه عنه :بنتك اه انا عرفت عشان ورحمه عمتى لو قربت من قاسم مهيحصلك خير …..عن اذنك يأتى رامى رامى :روعه اى الى جابك تنظر روعه اليه بقرف :اسال ابوك ثم تتركه وتخرج عائده الى الڤيلا عند مجدى ورامى رامى :هو ف اى البت دى اى الى جابها يجلس مجدى ويضع رأسه بين يديه :وقف كل حاجه رامى :اوقف اى مجدى :مش عايز قاسم ي رامى :ازاى خلاص انا اتفقت مع الى هيخلص مجدى :بقولك مش عايزه ي افهم رامى :لازم ي مجدى :افهم ي غبى لو قاسم مات انا الى هدخل السجن رامى :اى لى ازاى يعنى

يتذكر مجدى ماضيه ؛هقولك …….. ف الخارج يأتى شخص الى السكرتيره :هو ف اى ومين دى السكرتيره ؛باين كدا ان ف حاجه هتحصل اصلا مشوفتهاش وهيا داخله الشخص :مين دى السكرتيره :معرفش بس لما دخلت مجدى بيه قالها ي روعه الشخص :وقالو اى السكرتيره :جابو سيره وقاسم مش دا قاسم شريك مجدى بيه الشخص :قاسم بيه ثم يتركها ويخرج بره الشركه الشخص :الو قاسم بيه قاسم :ايوا ف اى الشخص :ف واحده جت النهارده الشركه واعدو يتكل عليك ي بيه قاسم تغراب :واحده مين الشخص:هيا لابسه نقاب كدا والبت السكرتيره بتقول ان اسمها روعه قاسم بصه :روعه؟ الشخص:ايوا ي بيه

يغلق قاسم ثم يتجه الى الڤيلا فورا يدخل قاسم الى الڤيلا قاسم :روعه روووعه يبحث عنها بكل مكان لا يجدها ثم يجلس ينتظرها بعد قليل تدخل روعه الڤيلا روعه بصه :قاسم جيت امتا قاسم وكاد الشر يتطاير من عينه :كنتى فين ي روعه روعه :كنت كنت .. قاسم بصوت عالى :كنتى فين روعه :كنت بشم شويه هوا قاسم :اه والهوا دا ف شركه ابوكى روعه وهيا تبلع ريقها :مش فاهمه قاسم وهو يمسك من شعرها :كنتى هناك لى روعه :سيب شعرى ي قاسم قاسم :كنتى هناك لى كنتى بتتفقى معاه عشان تق؛ تل ؛ينى روعه :انت بتقول اى قاسم :بقول

الى حصل بس دا مش هيحصل روعه وهيا تتخلص من قبضت يديه :ايوا فعلا مش هيحصل قاسم ب :اه طبعا مش هتم”*وتى ابو ابنك روعه بوع :كفايه بقا انا مكنتش عايزه اقولك بس لا هقول ثم تتابع بصوت عالى :ايوا روحتله روحت لما سمعتك الصبح وانت بتتكلم ان بابا عايز يخلص منك ايوا روحتله وهددته قاسم تغراب:هددتيه روعه :هو الى عمتى ومش هسيبه ولا اعد واسكت واتفرج وهو بي”‘ق”*تلك زى مخدها منى وفضلت لواحدى انت جيت خدتى للعيله الى كنت عايزها انا ي قاسم مكنتش عايشه مع اهلى لانه ببساطه مكنوش عايزنى اجى على الدنيا دى اصلا عمتى الى خدتنى

وحبتنى وخدها منى وفضلت لواحدى لحد ماانت جيت ثم تجلس تبكى يتقرب منها قاسم :انا مكنتش اعرف تنظر اليه روعه :عمرك مهتثق فيا ي قاسم ثم تتركه وتصعد الى الاعلى يجلس قاسم نان عن كل لحظه شك ف روعه يأتيه اتصال قاسم بصوت ين :ايوا ي امى سانيه :قاسى مال صوتك قاسم :مفيش ي امى شويه سانيه :من اى ي ابنى قاسم :عشان بعيد عنك …هو ف حاجه سانيه :ايوا انا كلمت مرات خالك الله يرحمه وعرفت ان نهله فرحها الاسبوع الجاى وانا بقا صممت ان الفرح يتعمل عندنا ف القصر قاسم :وماله ي امى يشرفو سانيه :لازم تيجى بقا

انت الكبير ولازم تبقى واقف معاهم ي ولدى قاسم وهو ينظر الى اعلى :هنيجى بكره ي امى سانيه :ايوا لاحسن روعه وحشتنى اوووى قاسم :عايزه حاجه سانيه :سلامتك ي ولدى يغلق ثم يأخد نفس عميق ويصعد للاعلى دق دق روعه :ادخل قاسم وهو ينظر اليها :احنا هنسافر بكره تنظر اليه روعه ولا ترد قاسم : روعه تتجه روعه للخارج :الغدا ربع ساعه وهيكون جاهز على السفره يحاول ان يفتح معاها اضيع قاسم :عارفه هنرجع لى ترد روعه وهيا مازال تنظر الى طبقها :لى قاسم :عشان عندنا فرح تنظر اليه روعه :فرح مين قاسم :بنت خالى مرات خالى وولادها عايش ف

القاهره بس الفرح هيتعمل ف الصعيد روعه :انا مش عايزه ارجع انا لسه مشبعتش من اصحابى قاسم :ممكن ي حبيبتى تكلميهم يحضرو الفرح ويعدو معانا يومين اى رايك روعه بسعاده :بجد قاسم وهو يلاحظ فرحها :ايوا القصر كله تحت امرك روعه :هكلهم دلوقتى بقا تتصل على ريم روعه :ريم ازيك ريم :عامله اى ي قلبى روعه :الحمدلله بقولك احنا هنرجع بكره ريم :بس انا لسه مشبعتش منك روعه :عندنا فرح وقاسم قال انكم ممكن تيجو تعدو معايا وتغير. جو انتى وروان ريم :بس انتى عارفه الكليه وماما روعه :دول يومين ي ريم عشان خاطرى بقا ريم :خلاص افقه هو امتا

تنظر روعه الى قاسم :هو امتا قاسم :الاسبوع الجاى روعه :الاسبوع الجاى ريم :حاضر هكلم روان ونتفق روعه :خلاص هستناكم بقا تغلق معاهم وتكمل يمر اليومين رورعه وقاسم يرجعو الى ديارهم سانيه :بنتى تذهب روعه لاحتضانها :عامله اى ي ماما سانيه:بخير ي بنتى وحفيدى عامل اى روعه :اهو خلاص قربت سانيه :على خير ي بنتى قاسم :هما جاين امتا سانيه :انا كلمتهم قالو انهم على وصول وكمان سامر جاى بكره قاسم :تمام روعه :انا هطلع ارتاح بقا من السفر سانيه :ايوا ي بنتى اطلعى فاطمه :ازيك ي قاسى قاسم :ازيك انا طالع ي امى لما يشرفو حد ينادى عليا قاسم

وهو يغلق الغرفه خلفه :روعه روعه :نعم قاسم :احنا من امبارح مش بنتكلم روعه :انا ه وعايزه انام عن اذنك يذهب قاسم الى الاسفل يس قاسم السياره قاسم :اهلا شرفتو مازن :قاسم اذيك قاسم :الحمدلله وانت عامل اى مازن :زى ماانت شايف جاى اشوف عروسه قاسم. :هههههههه خلاص اتقل وهتطلع بعروسه مازن :ادينى مستنى ثم يقوم مصافحه نهله العروسه ومن بعدها جوزها معتز وامها يمر اليوم وسط مرح وضحك العائله ف اليوم التانى يأتى سامر ومن بعده اصحاب روعه ريم وروان واحمد قاسم :انا مش عايز الواد يحضر الفرح روعه :وانا اعمل اى كان لازم حد يجى معاهم قاسم وهو

يمسح على وجه :يارب صبرنى انا هنزل عشان الناس بدءت تيجى اذهب ريم وروان الى روعه روان :متيحى معانا ي روعه روعه :لى روان :انتى عارفه انا بدخل ف الضوع بصراحه سمعت ريم وهيا بتكلمك وانتى بتقوللها ان الاوضاع مش مظبوطه مع قاسم روعه :اه للاسف روان :عجبك تفضلى هنا ريم :روان ملناش دعوه روان :اسمعى منى ي روعه احمد اخويا مستنى منى رساله واحده بس ويقف بالعربيه وهو كدا كدا محدش هيشوفنا ف وسط الزحمه وخاليه يدور عليكى عشان يعرف قمتك روعه بتردد :تفتكرى بس لا روان :بس اى بس اسمعى منى وبكره تقولى روان قالت روعه :تفتكرى ريم

:روعه ملكيش دعوه بيها روعه :بس انا عايزه انزل اسكندريه انا مبقتش طايقه هنا روان :يعنى اكلمه روعه ؛….. ممكن توافق ؟ رايكم اتفاعلو بعشر تعليقات ولايك 💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚 17 افكركم بالبارت الفات روان :يعنى اتصل بيه جي روعه :….. ريم :روعه فكرى جوزى ممكن يعمل اى لما يشوفك وانتى ماشيه وبتهربى منه انتى مش متوقعه الضوع ممكن يوصل ل اى روعه :بس انا فعلا تعبت من هنا ريم :تعبتى اى انتى بلسانك قولتى انك مبسوطه عشان لقيتى عيله بتحبك انتى انتى روان :متسمعيش كلامها ي روعه انتى من حقك تنزلى اسكندريه براحتك دى بلدك ريم :روان اسكتى من فضلك …ي

روعه بطلى هبل تقف روعه :انا افقه روان بفرحه :يس ريم :غبيه روان :بصى الناس الى تحت دى كتير يعنى هنمشى من غير ماحد يشوفنا روعه :تمام ماشى …هروح بس واجى روان :تمام عبال مااتصل ب احمد يجيب العربيه ونمشى على طول ف تقف روعه امام رايا روعه :الى بعمله دا صح ثم تنظر لانعكاس صورتها وتخرج يخرجو يلقو احمد ف انتظارهم احمد :روعه كويس انك جيتى الشخص الهمجى دا ميستهلكيش ريم :انت تسكت خااااالص انا مش طايقك ولا انت ولااختك روان :ف اى ي ريم ريم :روعه احنا لسه ممكن ترجعى ولا من شاف ولا من درى روان :انتى

لى مش عايزه تنزل اسكندريه مع ان دا من حقها ريم :بقولك اسكتى بقا احمد :ممكن ي ريم تسكتى انتى …..يلا عشان نمشى قبل محد يشوفنا روعه :يلا ي ريم ريم :يارب يكون الى جاى احسن مع انى اشك اتفضلى تركب روعه وريم بالخلف واحمد وبجواره ف الامام ف القصر قاسم وهو يتفقد الحاضرين :هيا منزلتش لى قاسم ل امه :هيا روعه فين سانيه :ماهى فوق ي ابنى مع اصحابها يتركها ويذهب للاعلى قاسم :روعه ي روعه روووووعه يفتح لايجدها ولا يجد خصله من شعرها بالحوض قاسم ب :لا ي روعه لاااااااااااااااااا يذهب للاسفل قاسم :مشوفتش الواد الى جاى من

اسكندريه سامر :احمد قاسم :اه سامر :لا دا اختفى مره واحده بحسبه مشى قاسم :هات العربيات والرجاله وتعالى وريا سامر :ف اى قاسم ب:اسمع الى قولتلك عليه وبس يذهب الى سيارته ويذهب بعد وقت قليل يرى سياره على الطريق يسحب قاسم مسدسه :نهايتك على ايدى يقوم قاسم ورجالته بإيقاف السياره ينزل ثم يخرج احمد يقوم بلكمه عدد لكمات روان :سيب اخويا ي همجى ريم :شوفتى دا الى قولتلك عليه روعه :ب وبدء التعب يظهر عليها سامر :خلاص ي قاسم الواد هي ف ايدك ي قاسم ولا يهتم بالكلام يضع سامر يديه على قاسم :خلاص الواد هي يقوم قاسم برميه على

الارض :تاخده على القصر روان :هتعمل اى ف اخويا قاسم :وخد دى كمان ثم يتجه الى الباب الخلفى ويفتحه ينظر قاسم الى روعه نظرات ن ريم :والله ي قاسم .. قاسم :هشششش ….خد دى كمان معاك ي سامر ريم :يالهووووى وانا مالى متقولى حاجه ي روعه تبدء روعه بالتعرق وتتثاعد انفاسها قاسم :هتنزلى ولا هتمشى لواحدك تبدء روعه بالنزول ف لحظه وقوفها على الارض تقع قاسم ب :روعه روعه تبدء روعه بفقدان وعيها قاسم وهو يحملها :روح انت على القصر سامر :انا هاجى معاك يتابعه بسيارته حتى وصولهم للمشفى يحملها ويتجه بيها قاسم :بسرعه بسرعه ياخدها مرضات الى غرفه الكشف

وتمنع دخول اى شخص مرضه :ممنوع قاسم بيه :انتى انتى ممنوع اى دى مراتى سامر :قاسم اهدى هما هيكشفو عليها والدكتور هيطلع مش يذهب قاسم لخبط راسها بالجدار :لى لللللللى عايزه تسبينى لى عملتى كدا بعد وقت قليل يخرج الدكتور يجرى اليه قاسم وسامر قاسم :طمنى ف اى الدكتور :مغيش خطر هيا اغمى عليها من ال وياريت دا ميتكررش لانه خطر جدا على الطفل سامر :طب ممكن نشوفها صح الدكتور :ايوا يدخل قاسم الى غرفه روعه يجلس امامها قاسم :ارفعى وشك وهيا ترفع راسها ولا ترد قاسم :عايزه تمشى روعه :لا رد قاسم وهو يقف :تمام عايزه تمشى هتمشى بس

بعد متجيب ابنى وامشى روعه وهيا تنظر اليه بوع :يعنى اى قاسم :يعنى بعد متولدى ابنى ممكن تمشى عادى لان ف الوقت دا هكون مش محتاجك روعه :انت اتجوزتى عشان اخلف وبس قاسم :ايوا وانتى قررتى تمشى روعه :بس انا مش هسيب ابنى قاسم : مش بإذنك انتى انا الى اقرر انتى ملكيش قرر روعه بوع :مش هتاخد ابنى من ي قاسم قاسم :هاخده روعه بصوت عالى :مش هتاخده مش هتاخده ي قاسم مش هتاخده يتركها قاسم ويخرج سامر :ف اى صوتها عالى لى قاسم :مفيش ارجع انت على القصر ولما تخلص حلول هاخدها ونرجع سامر :طب هيا كويسه قاسم

:وانت شغال بالك لى دى مراتى انا سامر :مقصدش ي قاسم انا بس بطمن قاسم :اتفضل يلا سامر :ماشى همشى اهو بس خالى بالك مفيش ام هتسيب ابنها خط نفسك مكانها ياعم ثم يتركه ويرحل يجلس قاسم بجوار الغرفه وعقله لا يستوعب ان روعه تريد تركه بعد قليل يأتى الدكتور قاسم :ينفع نمشى الدكتور :بس ياريت محدش يأثر عليها هيا قربت تولد ودا بيأثر عليها قاسم :ماشى يتركه ويدخل مجرد دخوله تضع روعه يديها على بطنها نتفخه قاسم :ميش مش هاخده دلوقتى بس هاخده ي روعه روعه :مش هسبهولك ي قاسم مستحيل قاسم يحملها ويخرج روعه :سبنى قاسم :اسكتى تضع