روايه كامله للكاتبه ياسمين سمير

حاجه تخاليكى تسكتى خاااالص روعه مكتوب كتابها روان بصه :ااااى روعه بصوت واطى :الله يخربيتك ي شيخه روعه :اه وهنتجوز بعد الامتحانات او بمعنى اصح همشى معاه روان :مين دا ابن مين بيشتغل اى ريم :وانتى يهمك ف اى مين ولا ابن مين وعلى فكره هو مش دكتور ولا مهندس هو صاااااااحب شركه روان :صاحب شركه ؟ روعه :ررررررريم بصى ي روان انا دلوقتى عارفه انك مستغربه ان مكتوب كتابى بس دا قدرى ومتساليش لى تمام ويلا قووو بقا روحو عايزه اذاكر مش راحه دروس النهارده يلا ليخرجنا لتنج روعه ف مذاكرتها لتفاجأ بجرس ياتى من الخارج روعه بخضه :مين

مين اى دا بره يارب هو اى ال دا اكيد البت ريم الغبيه دى قولتلها كذا مره ترن عليا الاول لتخرج الى الحديقه روعه وهيا تقترب من الباب وبيدها مسدس :مين لا رد روعه :مين لا رد لترى ظرف ابيض بالاسفل لتفتحه “الى حصل النهارده ميتكررش تانى ولما افتح الباب تركبى غصب عنك دلوقتى انتى على ذمه راجل تخرجى بالنقاااب ولا هتشوفى وش تانى دا لو انتى عايزه تكملى ف الثانويه ” لتقوم بفتح الباب سريعا لا ترى شئ لتدخل الى الدخل ف الصباح ريم :اى دا اى الاحترام دا روعه :خدى اقرئ يختى ريم :طب والله الواد دا رجوله

روعه :رجوله اى الالفاظ دى ريم :على فكره هو بره هو بينام هنا روعه :بينام هنا اى انتى غبيه ريم :لا اقصد ف العربيه بره روعه :معرفش يلا عشان منتاخرش ليخرجان ولم ينظر اليها قاسم ولا نظره روعه وهيا بجوار ريم :احم احنا علينا درس الساعه … يوم …ويوم…. كان… وكمان يوم …. علينا الساعه….. وكان….. الباقى بقا هقولك بكره ريم بصوت واطى:هو انتى مفكراه السواق بتاعنا روعه :اسكتى عامل فيها سى السيد انا بقا هعرفه مين روعه لتمر الايام وتنتهى الامتحانات اخر يوم تقف روعه وريم امام البنيه السكنيه التى توجد بيها ريم روعه بوع :هتوحشينى ريم بوع :انتى

اكتر خالى بالك من نفسك ومتخاليش حد يشوف شعرك لتلف هذى الجمله اذان قاسم الجود بالقرب منهم روعه بضحك وسط وعها :بحبك اوووى قاسم ف سره :ماله شعرها ؟ ليذهبان قاسم وروعه روعه تنزل من السياره :عن اذنك قاسم وهو ينزل من السياره :روعه روعه وهيا تنظر اليه :انت قولت اسمى صح قاسم :اه روعه :نعم قاسم :هنسافر النهارده بليل نوصل على الصبح ان شاء الله عشان اهلى ف البلد عاملين فرح روعه :هنسافر مش انت كنت قايل هنسافر بكره قاسم :مش هتفرق. روعه :هو احنا هنروح غين عشان انت قولت بلد واهلك بلد اى قاسم :هو محدش عرفك حاجه

؟ روعه :حد مين قاسم :اقصد ابوكى امك اى حد روعه :اااااه لا انا عايشه هنا لواحدى قاسم وهو ينظر الى الفيلا :لواحدك؟ روعه ؛صغيره قاسم :اه روعه :لا عادى بلد اى قاسم :انا من الصعيد واهلى ف البلد هيعملو فرح وهتروح بالنقاب على فكره روعه :صعيد قاسم :ماله الصعيد روعه والوع بدءت تظهر :على رايك ماله هنا لواحدى هبقا هناك لواحدى عن اذنك ليأتى ساء وتخرج روعه بحقيبه ملا وترتدى النقاب ليأخد منها قاسم الحقيبه وتستدير روعه الى البيت وتنهمر ف الوع :مع السلامه ي عمتو خالى بالك من نفسك هتوحشينى قاسم :نمشى روعه وهيا ترفع يديها دعا نزل

بعد وقت من السير قاسم :ممكن ترفعى النقاب روعه ترفع نقابها :اخيرا قاسم بصوت رجولى :هو خانقك اوووى روعه :مش حكايه كدا بس انت فرضتو عليا انا كان نفسى البس النقاب جدا. ….. هو انا ممكن اسالك سؤال يعنى قاسم :قولى روعه :هو اى الى خاليك تتجوزنى عشان شغل مع بابا صح ؟ قاسم وهو يتذكر كلام ابيها مجدى :تتجوز بنتى قاسم :حاجه شكل كدا روعه :طب هو احنا يعنى يعنى يعنى قاسم :يعنى اى كملى روعه :هنتجوز يعنى قاسم :امال راحين فين دلوقتى روعه بخضه :لا لا مش عايزه قاسم :بسسس مسمعش صوتك روعه بوع وهيا تنظر الى الخارج

:شهاده وفاتى انكتبت ياااارب ف الصبح يصل قاسم الى منزله عباره عن قصر يدل على الفخامه والرقى قاسم :روعه روعه اصحى احنا وصلنا روعه :انا فين قاسم :اصحى بقا زهقتينى انزلى يلا روعه وهيا مبهوره بذاك القصر :دا بيتك قاسم :اه هندخل النقاب ميترفعش حتى قدام امى تدخلى تى ايدها رجيلك اول متخطى القصر دا مش هتخرج منه غير ب إذنى انا فهمتى روعه :انا محه قاسم :ولسه يلا تدخل ليدخل قاسم بهيبته عتاد عليه لي ولدته :وحشتينى ي امى سانيه :وانت كمان ي ولدى سانيه :دى عروستك قاسم وهو ينظر الى روعه :تعالى سلمى على الحجه وى ايدها سانيه

:تعالى ي بتى روعه وهيا تتق بخطوات بطيئه :السلام عليكم تكتفى بمصافحتها دون تقبيل يديها قاسم وهو ينظر اليها :ى ايدها سانيه :بشويش عليها ي ولدى بكره تتعلم عوايدنا لتنظر شابه ف مقابل عمره تتجه الى قاسم :الف حمدلله على السلامه قاسم :ازيك ي فاطمه فاطمه :بخير طول ماانا شايفاك فاطمه :مش تعرفنا قاسم وهو يشير الى روعه :دى روعه مراتى وهو يشير الى فاطمه :ودى فاطمه مراتى روعه وفاطمه :اااااااى اى الى ممكن يحصل ؟ رايكم يتبع♥️ #الفصل_الثالث قاسم وهو ينظر الى روعه :دى روعه مراتى ثم يشير الى فاطمه:ودى فاطمه مراتى فاطمه وروعه :ااااى قاسم :اى الشرع حلل

اربعه ومعملتش حاجه لا غلط ولا عيب فاطمه بوع :وانا ي ولد عمى لى اتجوزتى وانت عارف انك هتتجوز قاسم :فااااااااااااااااطمه على اوضتك يلااااا تذهب فاطمه الى غرفتها بالدور العلوى قاسم محدثا امه:فين سامر سانيه :مع الرجاله بره ي ولدى قاسم :اه ماشى انا طالع وانتى ي روعه ف اوضه على اليمين اخر الطرقه دى ادخليها ومتطلعيش منها ثم يتركها ويخرج قاسم :عملت اى ف امتحاناتك سامر :اهلا ب الباشا الكبير جيت امتا قاسم :لسه من شويه سامر :وعملت اى ي كبير قاسم وهو ينظر الى التجهيزات :مفيش فاطمه عرفت والفرح النهارده عملت اى ف الامتحانات سامر وهو يعدل لياقته

:تقدر تقول الدكتور سامر قاسم :دا الى قلقنى يلا كمل وانا هطلع اخد دش وانزل عشان الدبايح الى هتندبح دى سامر:ماشى ي كبير تجلس روعه ف الغرفه التى امرها قاسم بالجلوس فيها روعه :متجوز يعنى انا دره دا الحظ دا انا لازم اتكلم معاه ف ضوع الكليه لازم اكمل ترن ترن روعه :ايوا ي ريم ريم :عامله اى انا بصحيكى عشان تقومى تشوفى البيه بتاعك دا روعه :ماله ريم :مش انتى قولتى انكم هتمشو بكره روعه :احنا مشينا امبارح بليل ي اختى ريم :بتهزرى روعه :اه والله اسكتى دا طلع عايش ف الصعيد ي ريم ومتجوز ريم :يالهوووى روعه :اه

والله دق دق روعه :استنى خاليكى معايا روعه :اتفضل ليدخل قاسم بجلباب صعيد يظهر ملامح رجولته قاسم:البسى النقاب روعه :لى قاسم :لما اقولك تلبسى يبقى تلبسى ترتدى النقاب قاسم وهو ينادى :ادخلى لتدخل شابه من الخ وتحمل بيدها شنطه قاسم :حطيها هنا واطلعى روعه :اى دا قاسم :فستان هتلبسيه والنقاب معاه روعه :اى كل دا انا مفكره انك واخدنى غصب عنك قاسم وهو ينظر اليها نظره ارعبتها :ايوا بس انتى هنا مش زى اسنكدريه ولازم اعمل دا عشان اهل البلد يعرفو البسى ثم يخرج روعه تجلس على :هو انا لى بيتعمل فيا كدا لى ي رب بس ياااارب ياتى الليل

تجلس روعه بجوار سانيه وعزومين ويوجد قاسم وبجواره اخيه سامر اللذان يرتديان جلباب صعيد اما عن فاطمه فهيا بغرفتها تبكى على حظها سامر وهو يذهب الى يكرفون :النهارده فرح اخويا الكبير يعنى ابويا التانى مبررووك ي عم الناس كلهم ورقصنى ياعم لينزل ويرقص مع قاسم اخر الليل سامر:اى ي عريس يلا قاسم :طالع ي جويا سامر :ههههههه مستنيك لينظر ليه بقرف :طلعللى ف البخت يدخل قاسم الى الداخل قاسم يتجه الى روعه دون كلمه ليحملها وتطلع الى غرفته ف الداخل روعه :ف اى قاسم :اى روعه ب :اى هتعمل اى قاسم :الى تحت دا اى ؟ روعه :فرح! قاسم :فرح

مين روعه :فرحك! قاسم :لا فرحنا يبقى اى روعه ب :اى قاسم :ميش ليتجهه الى غلق النور روعه :اااااه لا لا ايد النور قاسم :ف اى بى من الضلمه روعه :لا بس مش عايزه مطفى قاسم :خلاص خاليه يلا بقا ي بنتى روعه :يلا اى والله انا طب بص انا هنزل تحت ف الاوضه الى تحت قاسم وهو يجلس على :يارب بصى ي بنت الناس انا لو صبرى نفذ هعمل حاجه مش هتحبيها والناس الى تحت دى مستنيه اطلعلهم روعه ببراءه:طب متطلع حد قالك اعد قاسم وهو يمسح على راسه :الصبر من عندك ….تعالى ميش هقولك حاجه تتجه اليه روعه

ببطئ:نعم قاسم وهو يمسك ايدها :متتخضيش روعه :نع…اااااااه قاسم وهو يشدها على :ودااانى اسكتى روعه :ابعد عنى قاسم يتجاهل كلمها ويطفئ النور وتسكت روعه عن الكلام باح بعد قليل يرتدى قاسم جلبابه ويخرج الى البلكونه وبيده مسدس ثم يطلق عده طلقات ف الهواء سامر وهو يصفر :ي جااااااامد يرحل جميع الحاضرين قاسم وهو يخلع جلبابه روعه بوع :بكر((هك لتنزل هذه الكلمه على اذآن قاسم كالصاعقه :بتكر//هينى ؟ روعه :ايوا ف تلك اللحظه يهب اليها ويمسك بشعرها التى كان عباره عن كعكه قاسم ب :الكلمه دى مسمعهاش منك تانى فاااااااهمه ؤوعه بوع :ابعد عنى بقا مش كفايه الى حصل قاسم :الى

حصل كان لازم يحصل انتى هنا ف الصعيد مش اسكندريه روعه ب :سبنى بقا ليتركها قاسم وبذهب الى الجود بالغرفه بعد قليل يخرج ويرى روعه بمكانها قاسم :لسه مكانك روعه :هعمل اى قاسم :قومى خدى دش فوقى كدا تحاول يسحب ملايه قاسم ب :قال البت محترمه اوووى روعه :محترمه غصب عنك قاسم يشدها من دراعها :بت انتى انا صبرى نفذ انا هنا اسمى قاااااااسى عارفه يعنى اى يعنى مش برحم ف بلاش تقوفى قدامى ي عسل انتى لسه اول يوم ثم يتركها لتذهب الى بعد قليل تفتح باب روعه :بسبس بسبس قاسم وهو ينظر اليها :بتنادى على قطه روعه :عايزه

بچامه فين هدومى قاسم تيجه الى الدولاب :عندى احسن من البچامه يأتى بقميص نوم قصير قاسم وهو يعطيها :دا كويس روعه :اى دا انا هلبس دا قاسم :براحتك خاليكى ق روعه :ممكن بعد اذنك ي استاذ قاااااسم تشوفلى بچامه قاسم بابتسامه شيطا//نيه :لا دا الى جود ثم يتركها روعه ف سرها :واطلع ازاى يعنى بعد قليل تخرج بعد ان تركت شعرها ينسدل ينظر اليها قاسم بصه روعه :هاا يااااا انت ياعم انت قاسم :اها روعه :ممكن تشيل عينك قاسم وهو يقترب منها :اشيلها لى روعه بخجل :عشان متبصش عليا قاسم :وماله لو بصيت انتى مراتى قدام ربنا والع كله روعه

:انت مصدق الى انت بتقوله دا انتو مختوش افقتى اصلا قاسم وهو يضع يده على وسطها ثم ينحنى عليها :وبقيت مراتى مش هتعترضى دلوقتى روعه وهيا تتلاشى النظر اليه :ممكن تشيل ايدك قاسم :لا انا بحبها كدا روعه :وانا مش بحبها قاسم ينظر الى شعرها :دا شعرك روعه :لا شعر الجيران قاسم بجانب فمها :وهو شعر الجيران حلو كدا روعه وهو تنظر اليه :اه ماانا جمعتهم بقا ولزقتهم مع بعض قاسم :اه قولتيلى روعه بخضه :بتعمل اى قاسم :هنام روعه :طب نزلنى قاسم :لى روعه ؛مش عايزه انام جنبك قاسم :مش برضاكى يضعها على ثم ينام بجوارها ويها روعه :دى

قله ادب قاسم :انا بحب قله الادب روعه :قليل الادب تصدر ضحكه رجوليه من قاسم تسرح فيها روعه قاسم :هههههه انا اول مره اتساهل مع حد كدا خصوصا انك شبر ونص اصلا روعه وهيا تتذكر هاتفها :تلفووونى قاسم :ف اى روعه تنهض من ه :تلفونى لازم اجيبه قاسم :هتلقيه تحت روعه :طب انا عايزاه ومش هينفع انزل كدا يعنى قاسم بشك :وعايزاه لى روعه :مش بعرف انام غير وهو جنبى قاسم :تعالى ي روعه مفيش تلفونات تذهب اليه وتتوسل اليه :عشان خاطرى والنبى هاته مش هتخسر حاجه قاسم :الصبر بس بشرط روعه :افقه بس هاته قاسم :ياااه هو ف اى

التلفون دا روعه :مفهوش قاسم وهو يسحب هاتفه :هجيبه بس الشرط الاول روعه :امممم قاسم :تيجى تعدى ف ى تانى وتبطلى الهبل الى بتعمليه دا انا جوزك شرعا وقانونا روعه بتردد :ما ماااشى قاسم وهو ينظر بجواره :نفذى لتصعد روعه بجواره ويها قاسم بيده ويشم رائحتها روعه :ممكن تجيب الفون بقا قاسم يضغط عده ازرار :ايوا ي سامر سامر :الباشا لسه صاحى هههههه هيا العروسه مجنناك اوووى كدا قاسم :لينا حساااب هاتف تلفون روعه من الاوضه الى كانت اعده فيها سامر :دا وقت تلفونات قاسم :ساااااااااامر نفذ الى قولتلك عليه ثم يغلق روعه :هو انت على طول بتزعق كدا قاسم

وهو يبتسم :الى معاكى انتى لحد دلوقتى مزعقتش روعه :دا كله ومزعقتش دق دق قاسم :تلفونك جيه اهو ليتركها يذهب الى الباب سامر :خد ي باشا قاسم :انت لسه صاحى لى سامر :اتصدق خير تعمل شر تلقى قاسم :روح نام يلا سامر :ياباى عليك يغلق بوجه ثم يصعد بجوار قاسم قاسم :خدى يستى تاخده روعه وتضعه بجوارها روعه :يلا ننام قاسم بصه :بس كدا روعه :اه قاسم :تمام يلا يغلق الانوار ثم يقوم ب روعه بتملك روعه :انا مش عارفه اتحرك قاسم :مش مشكله روعه :ازاى يعنى قاسم :نامى ي روعه انا عايز انام تصبحى على خير يستيقظ قاسم يتجه

الى امام رايا قاسم :اى الى انت بتعمله دا لى خالفت قوانينك انت عارف انها هتمشى ف يوم لى عملت كدا فيها يقط كلامه صوت انوثى من الخارج (قومى ي بت قومى بقا ي زفته زهقتينى هتتاخرى على الدرس قومى بقا ) قاسم وهو يتجه الى هاتف روعه :اى دا تستيقظ روعه بخضه تسرق هاتفها من قاسم:تلفونى قاسم :اى دا ومين دى روعه بتردد :دى دى….. يتبع يتبع♥️ 4*5*6 #البارت_الرابع وقفنا ره الى فاتت ان روعه سرقت الفون من قاسم قاسم :اى دا روعه بتردد :دى دى قاسم بصوت عالى :دى اى روعه بوع :دى عمتى قاسم :عمتك؟ روعه :ايوا